Μετά την τελευταία ανθελληνική λαίλαπα των ροζογάλανων κρατικιστών, είναι εκ των ων ουκ άνευ ότι στην Ελλάδα μια φιλελεύθερη καπιταλιστική χούντα τύπου Πινοσέτ θα είχε ήδη λύσει το όλο πρόβλημα εν μια νυκτί, αλλά το μείζον είναι ότι το Κράτος εμποδίζει την είσοδο στην παραγωγή για τους φτωχούς και εκείνους που δεν έχουν κρατικές διασυνδέσεις, για αυτό και υποστηρίζει το μεγάλο Κράτος. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για έναν αυτοτροφοδοτούμενο φαύλο κρατικιστικό κύκλο. Αυτός ο φαύλος κύκλος του ελέγχου από τους καταληψίες σπάει μονάχα βιαίως, διότι κτήση είναι η κατοχή, η επιρροή, και δεν γίνεται να έχεις επιρροή επί ενός πράγματος, όταν δεν έχεις έλεγχο. Οι θιασώτες της κρατικοϋπαλληλίας που είναι διαρκώς κλεισμένοι στη μαρξιστική γυάλα τους, επαναλαμβάνοντας με δόση υποκριτικής κενόλογης προσήλωσης τους ξεπερασμένους τύπους της μαρξιστικής ιδεολογίας τους πρέπει να φύγουν και θα φύγουν. Η φορολογία είναι βία και κλοπή, και ο αγώνας εναντίον του Κράτους είναι αγώνας υπέρ της Ελευθερίας, δηλαδή της προσωπικής ιδιοκτησίας και εν τέλει της τόλμης, της αυτοπεποίθεσης, της αισιοδοξίας, του επιχειρείν, του συναλλάσεσθαι, του σχετίζεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι και κατ'ουσίαν του αγαπάν.