Η αργοναυτική εκστρατεία, με το καράβι Αργώ, και τους Ιάσονα, Ηρακλή, κλπ, πέρασε τον Ειρηνικό, έφτασε στον Αμαζόνιο, τον διέπλευσε ανάποδα, μπήκε στους παραποτάμους, και έφτασε στην Κολχίδα (=λίμνη Τιτικάκα), και μετά, επιστρέφοντας, από κανάλια που είχαμε κάνει από τότε οι Έλληνες, βγήναν στην παραθαλάσσια θέση "Ίλος του Ιάσωνος (Ιασονίδης), ILO" (το γκούγκλ την έχει σήμερα με αυτό ακριβώς το όνομα!!! και πήραν από κει το θαλάσσιο ρεύμα για Αλάσκα (το ρεύμα αυτό σε πηγαίνει μόνο του, δεν χρειάζεται το καράβι ούτε καύσιμα, ούτε κουπιά), πέρασαν δια μέσω των καναδικών λιμνών, βγήκαν στον Ατλαντικό, πέρασαν από τη Μαδέρα (νησί της Κίρκης) και επέστρεψαν Γιβλαρτάρ, Μεσόγειος, Κέρκυρα, κλπ.

Ετσι εξηγούνται και τα ελληνικά ονόματα σε όλες τις γλώσσες των τοπικών ινδιάνων, σε νότιο, κεντρική και βόρειο Αμερική.

Αυτή είναι η θεωρία που την ακούμε από μικροί. Απλώς δεν θέλει να την δεχθεί το σύστημα, η παγκοσμιοποίηση. Το σύστημα όμως, που δεν θέλει να την δεχθεί, δεν μας εξηγεί ΠΩΣ υπάρχουν τόσο πολλές ελληνικές λέξεις σε όλες τος φυλές ινδιάνων της αμερικανικής ηπειρου, πώς υπάρχουν τόσο πολλά τοπονύμια, υπάρχουν και είναι παμπάλαια, έτσι λένε οι ίδιοι οι ντόπιοι, μιλούσα κάποτε με έναν πολυνήσιο, του λέω οι λέξεις πολυνησία, μελανησία, είναι 100% ελληνικές, όοοοοχι μου λέει, είναι αρχαίες δικές μας....

Στο μουσείο του Περού υπάρχει πανάρχαιο άγαλμα του Περσέα και της Μέδουσας.